به گزارش امید بانوان؛ استفاده از مرخصی زایمان به‌تنهایی پایان ماجرا نیست؛ مسئله مهم برای زن شاغل این است که پس از پایان این دوره، وضعیت ادامه همکاری و بازگشت او به محل کار چگونه خواهد بود. در این میان، قانون کار برای بازگشت به کار پس از مرخصی زایمان مقررات مشخصی دارد.

حق بازگشت به کار

ماده ۷۶ قانون کار تصریح می‌کند که پس از پایان مرخصی زایمان، کارگر زن باید به کار سابق خود بازگردد و مدت مرخصی نیز با تأیید سازمان تأمین اجتماعی جزو سوابق خدمت او محسوب می‌شود.

مدت مرخصی زایمان نیز بر اساس ماده ۱۷ قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت برای کارکنان مشمول، ۹ ماه تعیین شده است.

بنابراین، استفاده از مرخصی زایمان به خودی خود به معنای پایان رابطه کاری نیست.

اگر قرارداد موقت باشد چه؟

در اینجا باید میان اخراج و پایان مدت قرارداد تفاوت گذاشت. اگر قرارداد برای مدت مشخصی منعقد شده باشد، پایان آن مدت لزوماً به معنای اخراج کارگر نیست و شرایط پرونده باید جداگانه بررسی شود.

به همین دلیل، اگر زنی پس از مرخصی زایمان با ممانعت از بازگشت یا پایان همکاری مواجه شد، بهتر است قرارداد کار، سوابق بیمه، مدارک مرخصی و مکاتبات مربوط به بازگشت به کار را نگهداری کند.

اگر اجازه بازگشت ندادند

اختلاف میان کارگر و کارفرما از مسیر مراجع حل اختلاف اداره کار قابل پیگیری است. در صورتی که اخراج غیرموجه تشخیص داده شود، قانون در شرایط مقرر امکان بازگشت به کار و دریافت حق‌السعی دوره مربوط را پیش‌بینی کرده است.

نکته مهم این است که هر پرونده باید بر اساس نوع قرارداد، علت پایان همکاری و مدارک موجود بررسی شود؛ بنابراین صرف ادعای اخراج پس از مرخصی زایمان برای تعیین نتیجه یک پرونده کافی نیست.

برای زنانی که با چنین مشکلی روبه‌رو می‌شوند، نگهداری قرارداد، فیش حقوقی، سوابق بیمه، مدارک مرخصی زایمان و مکاتبات مربوط به بازگشت به کار می‌تواند در پیگیری حقوق قانونی اهمیت داشته باشد.